Deze video gaat in op een wijdverbreide misvatting: dat alle, of bijna alle, plegers van seksueel geweld zelf slachtoffer zijn geweest van seksueel geweld in hun kindertijd. Wetenschappelijke gegevens tonen aan dat deze bewering grotendeels onjuist is.
Uit onderzoek, met name internationale meta-analyses, blijkt dat ongeveer 70 % van de plegers van seksueel geweld niet beweert als kind seksueel misbruikt te zijn. Dit percentage is in de loop van de tijd relatief stabiel gebleven, ondanks veranderingen in maatschappelijke voorstellingen en een grotere erkenning van seksueel geweld, wat de betrouwbaarheid van deze resultaten versterkt. Van alle veroordeelde daders geven ongeveer 35 % aan seksueel misbruikt te zijn, wat betekent dat de meerderheid dit specifieke type trauma niet heeft meegemaakt.
Onder daders van seksueel geweld tegen kinderen is het percentage mensen dat zelf slachtoffer is geweest in de kindertijd hoger, maar het blijft een minderheid: het wordt over het algemeen geschat op tussen de 30 en 50 %, afhankelijk van de onderzoeken, de bestudeerde populaties en de gebruikte methoden. Uit deze cijfers blijkt duidelijk dat de overgang van slachtoffer naar dader niet automatisch vastligt.
Aan de andere kant blijkt uit onderzoek dat veel daders in hun kindertijd zijn blootgesteld aan andere vormen van geweld: fysieke mishandeling, psychische mishandeling, verwaarlozing of een gewelddadige gezinsomgeving. Deze ervaringen kunnen de emotionele en relationele ontwikkeling verzwakken en vormen risicofactoren, hoewel ze niet automatisch leiden tot seksueel geweld op volwassen leeftijd.
De video herinnert ons aan een essentieel onderscheid: het begrijpen van risicofactoren is niet hetzelfde als het rechtvaardigen van acties. In juridische en morele termen blijft iedereen volledig verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag. Een jeugd vol geweld is geen excuus om je te gedragen, maar moet wel waarschuwen voor de noodzaak van vroegtijdige en passende preventieve actie.
Effectieve preventie is daarom gebaseerd op het identificeren van kinderen die worden blootgesteld aan geweld, het opvangen van deze kinderen, het ondersteunen van families, het trainen van professionals en het ontwikkelen van psychosociale vaardigheden. Door vroegtijdig in te grijpen, ruim voordat het geweld plaatsvindt, kunnen we seksueel geweld op de lange termijn terugdringen.