Ten film porusza kwestię, która regularnie budzi wątpliwości i wiele nieporozumień: czy edukacja seksualna w przedszkolu jest uzasadniona, a przede wszystkim, o czym tak naprawdę mówimy, dyskutując na ten temat we Francji? Film przedstawia precyzyjny przegląd ram instytucjonalnych, celów edukacyjnych i udokumentowanych efektów tej edukacji od najmłodszych lat.
Film rozpoczyna się od podkreślenia kluczowej kwestii: we Francji edukacja seksualna – a dokładniej edukacja o życiu emocjonalnym, relacyjnym i seksualnym – jest obowiązkowa od pierwszego cyklu nauczania, czyli od przedszkola. Edukacja ta nosi jednak różne nazwy w zależności od poziomu edukacji. W przedszkolu i szkole podstawowej do trzeciej klasy (CE2) Ministerstwo Edukacji określa ją jako edukację o życiu emocjonalnym i relacyjnym. Od czwartej klasy (CM1), a następnie w gimnazjum i liceum, wymiar seksualności jest wyraźnie dodawany.
Jednym z głównych celów filmu jest obalenie plotek i fantazji często kojarzonych z tym urządzeniem. Wbrew niektórym twierdzeniom krążącym w sferze publicznej, nie chodzi tu oczywiście o nauczanie dzieci, jak uprawiać seks, rozmawianie z nimi o masturbacji ani narażanie ich na treści pornograficzne. Takie praktyki nie miałyby charakteru edukacyjnego, lecz stanowiłyby przestępstwa surowo zabronione przez prawo.
Film ma następnie na celu wyjaśnienie treści faktycznie poruszanych w przedszkolu. Spośród często błędnie cytowanych tematów – dojrzewania, chorób przenoszonych drogą płciową, tożsamości transpłciowej – tylko jeden odpowiada rzeczywistości pedagogicznej: emocje. Edukacja o życiu emocjonalnym w przedszkolu koncentruje się przede wszystkim na rozwijaniu podstawowych umiejętności, które mają pomóc dzieciom czuć się komfortowo we własnym ciele, w relacji z samym sobą i w relacjach z innymi.
Celem tego programu edukacyjnego jest w szczególności nauka skromności i rozróżniania przestrzeni prywatnej od publicznej. Lekcje te odgrywają kluczową rolę w ochronie dzieci, zwłaszcza w coraz bardziej powszechnym środowisku cyfrowym. W przypadku dzieci w wieku przedszkolnym obejmuje to na przykład identyfikację miejsc, w których wymagany jest ubiór, takich jak sala lekcyjna czy plac zabaw, oraz tych, które należą do kategorii przestrzeni prywatnych.
Edukacja w zakresie życia emocjonalnego i relacji pomaga również w ustaleniu jasnych zasad dotyczących tego, co jest dozwolone, a co zabronione. Dzieci stopniowo uczą się, że pewne zasady obowiązują w różny sposób w zależności od kontekstu, na przykład między domem a szkołą. Wytyczne te przyczyniają się do ich bezpieczeństwa i zrozumienia ram społecznych i prawnych.
Film podkreśla również wagę dostarczania dzieciom i nastolatkom informacji dostosowanych do ich wieku i poziomu rozwoju. Celem nie jest dostarczanie im nieodpowiednich treści, ale pomoc w zrozumieniu ich ciała, zachodzących w nim zmian, a co najważniejsze, w zrozumieniu, z kim się skontaktować i jak szukać pomocy w razie potrzeby. Takie podejście zachęca ich do wyrażania i zgłaszania sytuacji przemocy bez uciekania się do języka wzbudzającego strach, który mógłby zaszkodzić rozwojowi dziecka.
Kluczowa kwestia dotyczy wpływu edukacji seksualnej na zachowania nastolatków. Wbrew powszechnym obawom, badania pokazują, że edukacja seksualna nie zachęca do wcześniejszej aktywności seksualnej. Wręcz przeciwnie, młodzi ludzie, którzy otrzymali taką edukację, zazwyczaj rozpoczynają życie seksualne nieco później, lepiej komunikują się z rodzicami, podejmują bardziej świadome decyzje i ograniczają zachowania ryzykowne.
Badania wskazują również na zmniejszenie liczby stosunków seksualnych bez zabezpieczenia, lepsze wykorzystanie metod profilaktyki niechcianych ciąż i chorób przenoszonych drogą płciową, a także zmniejszenie ryzyka stania się ofiarą przemocy seksualnej.
Podsumowując, film pokazuje, że edukacja emocjonalna i relacyjna w wieku przedszkolnym to przede wszystkim edukacja emocjonalna, relacyjna i oparta na szacunku. Nie jest to bynajmniej nieracjonalne, lecz stanowi niezbędne narzędzie profilaktyki i ochrony, oparte na solidnych danych naukowych i praktykach pedagogicznych dostosowanych do wieku dzieci.
