Ten film obala powszechne błędne przekonanie, że przemoc seksualna jest głównie popełniana przez osoby samotne, odizolowane lub sfrustrowane seksualnie. Wykorzystując dane statystyczne i badania z zakresu nauk społecznych, film dowodzi, że to przekonanie jest nie tylko fałszywe, ale także szkodliwe dla działań prewencyjnych.
Zdecydowana większość przypadków przemocy seksualnej, zarówno wobec dzieci, jak i dorosłych, jest popełniana przez osoby znane ofiarom: członków rodziny, małżonków, byłych małżonków, partnerów, przyjaciół lub znajomych. W rzeczywistości przemoc seksualna wobec małżonków jest najczęstszą formą przemocy seksualnej wśród dorosłych, niezależnie od płci czy orientacji seksualnej. Dlatego stan wolny, jako stan cywilny, nie jest czynnikiem predykcyjnym ryzyka popełnienia takich czynów.
Niektóre badania sugerują, że bycie singlem jest czynnikiem związanym z trudnościami w relacjach lub izolacją emocjonalną u niektórych osób, ale nigdy nie stanowi bezpośredniej przyczyny. Z drugiej strony, wielu sprawców przemocy seksualnej pozostaje w związkach, jest zintegrowanych społecznie i postrzeganych jako «zwyczajni». Sam stan cywilny nie może wyjaśnić ani przewidzieć przemocy; należy przeanalizować dynamikę psychologiczną, relacyjną i społeczną.
Film podkreśla, że sprowadzanie przemocy seksualnej do marginalnej mniejszości lub karykaturalnych profili uniemożliwia nam dostrzeżenie jej systemowego charakteru. Taka perspektywa odwraca uwagę od rzeczywistych kontekstów, w których występuje przemoc: bliskich relacji, rodziny, par, w tym wśród nastolatków.
Podsumowując, skuteczna profilaktyka nie opiera się na nieufności wobec obcych ani stereotypach, ale na edukacji o szacunku, zgodzie i granicach od najmłodszych lat. Rozwijanie umiejętności słuchania, empatii i zdolności rozpoznawania zachowań inwazyjnych pozwala nam budować zdrowsze relacje i trwale ograniczać przemoc seksualną.