Ten film bada możliwość związku między karami cielesnymi w dzieciństwie, takimi jak klapsy, a rozwojem sadomasochistycznych fantazji lub praktyk w wieku dorosłym. Na początku filmu wyjaśniono, czym jest BDSM, podkreślając, że składa się ono z praktyk opartych na zgodzie, komunikacji i wzajemnym szacunku, a także, że nie stanowią one przemocy seksualnej, gdy są dobrowolnie wybierane.
Na podstawie najnowszych danych film pokazuje, że praktyki BDSM są stosunkowo powszechne w wieku dorosłym, podczas gdy zwykła przemoc w edukacji pozostaje we Francji bardzo powszechna, mimo że jest prawnie zakazana. Nasuwa się zatem centralne pytanie: czy istnieje bezpośredni związek między tymi dwiema rzeczywistościami?
Dostępne badania naukowe sugerują istnienie pewnych korelacji, ale nie można ustalić bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego. Traumatyczne doświadczenia z dzieciństwa, w tym doświadczenia przemocy, mogą być czasami reinterpretowane w wieku dorosłym jako scenariusze erotyczne, napędzane pragnieniem powtórzenia lub potrzebą odzyskania kontroli. Zjawisko to jest częściej odnotowywane u osób, które doświadczyły przemocy seksualnej, u których fantazje dotyczące przymusu lub dominacji są częstsze niż w populacji ogólnej.
Film podkreśla jednak potrzebę unikania uogólnień: większość osób, które doświadczyły kar cielesnych, nie rozwija fantazji na temat BDSM, a większość osób praktykujących BDSM nie doświadczyła przemocy w dzieciństwie. W grę wchodzi wiele czynników, w tym osobowość, środowisko rodzinne, kontekst kulturowy i wpływy społeczne.
Podsumowując, przesłanie jest dwojakie: dobrowolne praktyki BDSM same w sobie nie są problematyczne, ale zwykła przemoc w edukacji stanowi formę przemocy, która może mieć długotrwałe konsekwencje, wykraczające daleko poza sferę seksualności. Kiedy dana osoba odczuwa niepokój lub konflikt związany z własnymi fantazjami lub praktykami, zawsze możliwe i uzasadnione jest zwrócenie się o pomoc do specjalisty.