Drugi odcinek serialu analizuje wpływ ekranów na mózg, rozwój emocjonalny i społeczny dzieci i młodzieży. Opierając się na zaleceniach Światowej Organizacji Zdrowia, film przypomina, że nie zaleca się korzystania z ekranów przed ukończeniem drugiego roku życia i że do piątego roku życia należy ograniczyć ekspozycję na ekrany ze względu na wyjątkową plastyczność mózgu w pierwszych latach życia.
Przed ukończeniem szóstego roku życia dzieci potrzebują przede wszystkim konkretnych doświadczeń: ruchu, eksploracji, manipulowania przedmiotami oraz interakcji z dorosłymi i innymi dziećmi. Czas spędzony przed ekranem bezpośrednio koliduje z tymi podstawowymi doświadczeniami edukacyjnymi, potencjalnie spowalniając rozwój motoryczny, nabywanie języka i umiejętności społeczne. Wczesne korzystanie z ekranu może również utrudniać regulację emocji, przyzwyczajając dzieci do rozpraszania uwagi zamiast przetwarzania i rozumienia swoich emocji.
Film uwypukla również wpływ ekranów na empatię i relacje społeczne, zwłaszcza gdy interakcje międzyludzkie są zastępowane treściami cyfrowymi. Sen to kolejny poważny problem: niebieskie światło i stymulacja poznawcza związana z ekranami zakłócają zasypianie, jakość snu i rytmy biologiczne, co ma bezpośrednie konsekwencje dla zdrowia i uczenia się.
Na koniec poruszono kwestię ryzyka uzależnienia: im wcześniejsza ekspozycja, tym większe ryzyko zachowań kompulsywnych, które negatywnie wpływają na podstawowe aktywności, takie jak zabawa, ruch, kreatywność i interakcje społeczne. Film oferuje konkretne sugestie: zróżnicowane korzystanie z urządzeń, priorytetowe traktowanie wspólnego korzystania z ekranu, ustalenie jasnych i progresywnych zasad, opóźnianie dostępu do smartfonów, a przede wszystkim dawanie dobrego przykładu jako osoba dorosła. Celem nie jest zakazywanie, lecz edukacja w zakresie odpowiedzialnego korzystania z urządzeń, z poszanowaniem potrzeb rozwojowych dziecka.