Ten trzeci odcinek serii koncentruje się nie na czasie spędzanym przed ekranem, ale na charakterze treści, na które narażone są dzieci i młodzież korzystające ze smartfonów. Podarowanie komuś telefonu oznacza otwarcie bezpośredniego i stałego dostępu do całego internetu: przeglądania, odbierania, nagrywania i rozpowszechniania treści, w tym treści o charakterze przemocy, seksualnym lub niezgodnym z prawem.
Film rozpoczyna się od zwrócenia uwagi na kluczową kwestię prawną: we Francji nieletni mogą zostać pociągnięci do odpowiedzialności karnej od 13. roku życia za rozpowszechnianie materiałów o charakterze brutalnym lub seksualnym, a środki edukacyjne mogą być wdrażane od 10. roku życia. Aktywność cyfrowa niesie zatem ze sobą realne konsekwencje prawne, często nieznane rodzinom.
Następnie omówiono trzy główne rodzaje zagrożeń. Pierwsze dotyczy wczesnej ekspozycji na pornografię, często przypadkowej, niekiedy powtarzającej się i rzadko odpowiedniej do wieku. Treści te, przeważnie brutalne i dehumanizujące, mogą powodować szok, dezorientację emocjonalną, normalizację przemocy lub długotrwałe poczucie winy. Drugim zagrożeniem jest cyberprzemoc: dziecko, z którym można się stale skontaktować, może być narażone na powtarzające się ataki, niekiedy niewidoczne dla dorosłych, mające poważne konsekwencje dla jego zdrowia psychicznego. Trzecim zagrożeniem jest ekspozycja na obrazy przemocy: bójki, sfilmowane upokorzenia, sceny śmierci lub okrucieństwa, które przyczyniają się do stopniowej normalizacji przemocy.
W obliczu tych zagrożeń film podkreśla kluczową rolę dorosłych. Instalacja kontroli rodzicielskiej jest przedstawiana jako niezbędne minimum, ale niewystarczające bez wsparcia edukacyjnego. Nauka korzystania z narzędzi cyfrowych wymaga stopniowego nadzoru: sprawdzania, wyjaśniania prawa, ustalania jasnych zasad, przypominania dzieciom, że ich telefon nie jest przestrzenią prywatną, a następnie stopniowego rozluźniania kontroli w miarę ich dojrzałości.
Na koniec podkreślono wagę dialogu: stworzenie przestrzeni do otwartej i pozbawionej osądów dyskusji, umożliwienie dzieciom rozmowy o tym, co widzą, co je szokuje lub niepokoi, a także zapewnienie im wsparcia w razie potrzeby. Dzieci i młodzież nie mogą stawić czoła przemocy cyfrowego świata same; potrzebują obecności, opieki i przeszkolonych dorosłych, którzy będą mogli je wspierać na każdym etapie rozwoju.