Ten film wyjaśnia, że opowieści dla dzieci nie mają na celu przede wszystkim rozrywki czy uspokajania, lecz kształtowania psychologicznego świata dziecka. Tradycyjne opowieści, kryjące się za brutalnymi postaciami i niepokojącymi sytuacjami, oferują symboliczne ramy, które pozwalają dzieciom odgrywać swoje lęki, niepokoje i wewnętrzne konflikty, nie doświadczając ich bezpośrednio.
Za pomocą metafor, baśnie poruszają złożone tematy: porzucenie, rozłąkę, zazdrość, okrucieństwo, zakazy, konieczność nieposłuszeństwa i samoobronę w obliczu autorytetu. Przekazują istotne lekcje: słuchania intuicji, stawiania granic, mówienia „nie”, szukania pomocy i ucieczki przed niebezpieczeństwem. Ta symboliczna praca odbywa się bez wyraźnego dialogu, przy użyciu języka dostosowanego do rozwoju dziecka.
Dzieci nie odbierają tych historii jako prawdziwych faktów, lecz jako wyimaginowane przedstawienia, pod warunkiem, że opowiada się je w bezpiecznym otoczeniu, z obecnością, uwagą i dostępnością dorosłego. Próba osłodzenia lub wygładzenia tych opowieści pozbawia dzieci tych narzędzi do myślenia i psychologicznej ochrony.
Baśnie pełnią zatem potężną funkcję prewencyjną: pomagają dzieciom zrozumieć świat, oswoić lęki i zbudować ramy emocjonalne i relacyjne. Symboliczne konfrontowanie się z przemocą i niebezpieczeństwem pozwala dzieciom rozwijać się i chronić siebie.