Ten film pokazuje, że pewność siebie nie jest wrodzoną cechą zarezerwowaną dla nielicznych, lecz umiejętnością, którą buduje się i której uczy się przez całe życie. Wbrew powszechnemu przekonaniu, to nie same komplementy ani sukcesy w nauce pozwalają na trwały rozwój pewności siebie, ale przede wszystkim rozwijają umiejętności psychospołeczne.
W każdym wieku odpowiednie doświadczenia mogą wzmocnić ten fundament: dla małych dzieci są to mikrodoświadczenia bezpiecznej autonomii; dla dzieci i młodzieży w okresie przedpokwitaniowym – zajęcia grupowe, gry fabularne lub przestrzenie do dyskusji; dla nastolatków – takie narzędzia jak teatr forum, które pozwalają im doświadczać różnych postaw relacyjnych; dla młodych dorosłych i dorosłych – grupy refleksyjne, współrozwój lub praktyki promujące ekspresję, rozpoznawanie i słuchanie.
Pewność siebie buduje się poprzez działanie, relacje oraz rozpoznawanie emocji, ograniczeń i możliwości każdej osoby. Nie da się jej narzucić; jest pielęgnowana, wzmacniana i przekazywana w ramach edukacji, rodziny, pracy i społeczeństwa.
W tym sensie edukacja na temat życia emocjonalnego, relacji i seksualności odgrywa kluczową rolę: pozwala dzieciom nauczyć się poczucia, że wszystko im się należy, mówić „tak”, mówić „nie”, wzbudzać szacunek i szanować innych. Nauczanie pewności siebie stanowi zatem fundament długoterminowego zapobiegania przemocy i budowania bardziej zrównoważonego społeczeństwa.
